“We zullen ons nog meer dan eerder, bewust zijn van de rijkdom waarin wij leven”

Ties en Joke Sikkema zijn sinds december 2017 veldwerkers voor Christ’s Hope in Namibië. Ties is verantwoordelijk voor technisch onderhoud en leert tegelijkertijd jongeren en medewerkers dit uit te voeren. Joke werkt als kindsponsor coördinator. Zij zorgt ervoor dat de communicatie tussen kinderen en sponsoren goed verloopt. Tijdens hun kort verlof in Nederland vragen we hen naar hun ervaringen.

Vertel eens, hoe gaat het met jullie?

Als je ons vraagt hoe we onze tijd in Namibië ervaren, is dat niet zomaar even samen te vatten. Er zijn zoveel belevenissen. In onze blog schrijven we er elke week een nieuw verhaal over.
Als we iets moeten noemen wat ons het meest raakt dan denken we direct aan de kinderen die we ontmoeten. Bijvoorbeeld Bertro*, waarover we ook in onze blog schrijven. Een jongen die het moeilijk heeft op school, niet met het niveau mee kan komen en die bij zijn leeftijdsgenoten buiten de groep ligt. Zodra hij Ties ziet, wordt hij blij. Want praktisch dingen doen, dat gaat hem prima af. Het is een groot voorrecht om zo’n jongen te laten ontdekken waar zijn talenten liggen, hem daarin te leren en zelfvertrouwen te geven.
Een punt waar we heel erg dankbaar voor zijn, zijn de vele mensen in Nederland, die ons steunen. We hoeven ons over de financiën geen zorgen te maken. We ervaren het als volgt: alleen samen en dankzij ieder die ons steunt kunnen we onze naasten in Namibië tot hulp zijn.

Kun je iets noemen wat je lastig vindt?

We vinden het lastig om de kinderen en kleinkinderen te missen. Ze staan achter ons werk, maar toch. Even bij buren of familie of vrienden langsgaan is niet mogelijk. Ook minder belangrijke zaken kunnen we soms missen, bijvoorbeeld even naar de bibliotheek gaan en een stapel boeken meenemen.

En verder, over het werken bij Christ’s Hope hoe gaat dat?

Er zijn mooie dingen in overvloed om te noemen. Bijvoorbeeld de dankbaarheid wanneer Ties iets repareert of voor de orde die Joke in de administratie van kindsponsoring aanbrengt. En de kinderen die altijd blij zijn om je te zien, zonder dat we direct met hun programma’s betrokken zijn.
Ook mogen we hier de lokale medewerkers bemoedigen. We vinden het mooi om te zien hoe blij mensen zijn met wat we doen. Het is geweldig om de liefde, die God in Zijn Zoon Jezus aan ons toonde, door te mogen geven aan de mensen hier, in onze dagelijkse werkzaamheden.

Wat is moeilijk aan het werken bij Christ’s Hope in Namibië?

Lastig zijn cultuurverschillen. Met verschillende culturen omgaan kun je aan, omdat je samen voor een doel gaat. We hebben geleerd dat je verschillen moet relativeren. We wisten dit vooraf, maar het is soms wel moeilijk. En van te voren wisten we dat je keuzes moet maken wat je doet, wie en waar je helpt. Maar iemand afwijzen valt jezelf ook wel eens rauw op je dak, dat is moeilijk.
Moeilijk is het ook om te ervaren dat sommige kinderen, die bij Christ’s Hope zoveel moois meekrijgen, een weinig stimulerende thuissituatie hebben. Een omgeving die niet meewerkt. Het is voor deze kinderen echt een grote uitdaging om cyclebreakers te worden en op de juiste toekomst te focussen.

Wat zal er anders zijn als je straks weer in Nederland woont?

Als we over een half jaar weer in Nederland hopen te wonen en werken, zullen we ons nog meer dan eerder bewust zijn van de rijkdom waarin wij leven. We hebben in Namibië geleerd dat God zorgt en voorziet en dat Hij ons daarbij inschakelt. En ook dat het zo belangrijk is om tijd te maken voor de ander, het hoeft niet allemaal vandaag klaar.
We hopen dan ook anderen enthousiast te maken voor het werk dat wij mochten doen en hen daarbij dan te ondersteunen. We zijn dankbaar voor allen die dit nu voor ons doen.

*niet de echte naam

Meer lezen, lees de blog van Ties en Joke: http://tochweerafrika.blogspot.com/