We schrijven het jaar 2000. Rob en Ria Barzilay bezoeken Okahandja, Namibië, waar hun dochter werkt in een kindertehuis dat op dat moment nog deel uitmaakt van Youth for Christ (YfC) Namibië. Het echtpaar wordt getroffen door de desastreuze gevolgen van het hiv-virus. Ria krijgt een baby’tje in haar handen gelegd dat lijdt aan aids. Een paar weken later hoort ze dat het is overleden.

Uit dit bezoek vloeien contacten voort tussen Ria en Jos Holtzhausen, toenmalig directeur van YfC Namibië. In 2001 wordt de Werkgroep Namibië-Wezep opgericht. Deze werkgroep legt contacten met allerlei Nederlandse stichtingen en werft actief fondsen voor een schoolproject. In maart 2003 worden de aids-activiteiten van YfC Namibië ondergebracht in een nieuwe stichting: Christ’s Hope International.

Die zomer maakt de jeugdgroep van Jan Bellinga de eerste jongerenreis naar Namibië. Jan wordt er geïnspireerd om te gaan werken aan de bouw van een kindertehuis in Oshikuku, in het noorden van het land. Ook ziet hij de mogelijkheden van het sturen van containers als een bediening met grote impact. In september wordt de Nederlandse tak van Christ’s Hope International opgericht: Christ’s Hope Nederland. Jan Bellinga gaat deel uitmaken van het bestuur, waarin ook de oude werkgroepen vertegenwoordigd zijn. Rob Barzilay wordt voorzitter.

In 2004 krijgt Christ’s Hope Nederland steeds meer vorm en worden steeds meer vrijwilligers uitgezonden. In de zomer van 2004 brengt een groot aantal mensen, waaronder velen uit Wezep en Zwolle, een kennismakingsbezoek aan Namibië. Het contactennetwerk breidt zich verder uit. Bijvoorbeeld als succesvol marathonschaatser en skeeleraar René Ruitenberg tijdens een informatieavond zó geraakt wordt dat hij ter plekke besluit met zijn gezin een zomervakantie te verplaatsen naar Namibië om sport clinics te geven. Hieruit ontstaat het officiële partnerschap tussen Sports Witnesses en Christ’s Hope Nederland. Ook Bijbelschool De Katapult van christencabaretier Herman Boon vertrekt in het voorjaar van 2006 met een afvaardiging naar Namibië, wat een grote indruk op hen nalaat.

Vanaf de zomer van 2005 werkt het bestuur hard aan het ‘professionaliseren’ van de organisatie, met behoud van het vrijwilligerskarakter. In de binnenstad van Zwolle wordt een eigen kantoor geopend en Jan Bellinga wordt directeur. Ook krijgt de boekhouding, financiële verantwoording en de training van de vrijwilligers steeds meer gestalte. Namens Christ’s Hope Nederland vertrekt in 2005 een groep pioniers naar Kenia, en in 2006 de eerste vrijwilligers naar Zambia. Inmiddels hebben al honderden vrijwilligers zich ingezet voor het werk en de groei van Christ’s Hope Nederland: op het Zwolse kantoor, tijdens beurzen en informatiebijeenkomsten, containers verzendklaar maken en ook op het Afrikaanse werkveld wordt in Jezus’ naam samengewerkt voor een wereld zonder aids.